SEN YOKSUN
Sana neden yazdığımı, seni neden andığımı bilmiyorum. Bütün düşüncelerimde seninle neden savaştığımı, bütün gitmelerde seni gördüğümü hala anlamıyorum...Kaç yazı kışı sensiz devirdim, kaç hastalığı atlattım, kaç cenaze namazına katılıp, kaç meyit yıkadığımı unuttum. Otobüste iki konfeksiyon işçisinin ellerinden tuttuğu sıcaklıktan kaç defa kaçtığımı, Taksim'in arka sokaklarında, Fatih'in Kadınlar Pazarı'ndan kendime neler soylediğimi unuttum.
İnsan bu her şey başına gelir diye seni unutmak için kaç defa namaza başladığımı, kaç defa tevbemi bozduğumu, hastanelerin acil servisleri önünde kaç defa sabahlayıp kendimi kaybettiğimi ben hatırlamaz oldum. Dünyanın sonu diye deniz kenarındaki banklarda sabahlayıp, tinercilerin bıçaklarını vucudumda hissetmek istedim. Eyüp'te cellat mezarlığını gezip sabahlara dek gireceğim çukuru düşündüm.
Bütün düğün arabalarında göz yaşlarımı akıttım önüme, nedenini bilmeden gittim düğün salonlarına ve teperlere. Kendime ait küçük dünyamı yıktığım zamanlarda yeni dünyayı neden aradığımı bilmedim...Bunları bir romanın giriş cümleleri yapmak için çok uğraştım ama olmadı....
Yorum yaz!
:: Arkadaşına Gönder!0 yorum yazilmistir « Önceki - Sonraki »
