TESLİM OLAN PKK'LILAR VE TOKİ'NİN KAYABAŞI KONUTLARI
· Kategori: KÖŞE YAZILARI
PKK’lılar grup halinde gelmiş teslim olmuş. Devlet onlarla bir çay kahve içtikten sonra hepsini evlerine göndermiş.
Habur Sınır Kapısı’nın orada bekleyen kalabalık bu durum karşısında sevincini haykırmış, yürümüş.
Televizyon kanalları canlı yayınlarla “Tarihi anı” kayıt altına alarak İstanbul’a Berber Orhan’ın dükkânına ulaştırmış.
Berber Orhan düşünceli mi düşünceli. “Bundan sonra ne olur” diye sürekli soru yağmuruna tutuyor her geleni.
Bende nasipleniyorum sorudan.
“Bilmiyorum” diyorum inanmıyor, “bunlar nerelere gider” diyor.
“Anasının babasının evine giderler” diyorum ama morali hala bozuk.
Usturayı bir o tarafa bir bu tarafa sallıyor ama düşünceden ha kesti ha kesecek diyorum ama haberlerin etkisiyle ara veriyor ve hemen sigara paketine sarılıyor.
Kapalı mekanda sigara yasağına uyuyor ama kapı aralığında, “bunlar kaç kişi gelecek” diyor.
Berber Orhan’ın içinde bir sıkıntı var. Tokat’lı birazda milliyetçi belikli canı sıkıldı diyorum, nede olsa askerlik görevini Şırnak’ta yapmış.
“Herhalde hepsi gelse iki bin üç bin kişi gelir” diyorum. Sigaradan derin-derin çekmeye başlıyor.
“Devlet bunlara da bakacak değil mi” diyor, ses çıkarmıyorum.
O yine devam ediyor:”Bulgaristan’dan gelenlere de baktık. Devlet onlara evde verdi” diyor. Susuyor, televizyondaki görüntülere bakıyor ama gözleri ha doldu ha dolacak gibi.
“Gerekirse besler, gerekirse evde verir” diyorum ki, Berber Orhan’ın sıkıntısı belli oluyor ve başlıyor içini dökmeye.
“Ben terörle nasıl yaşarım, yaşayamam. Gidip iptal edeceğim evimi” diyor.
“Ne evi” diyorum.Susuyor.
Çırağı söze karışıyor.”Abi ustam TOKİ’nin Kayabaşı Konutlarında daireye yazıldı. Bugün belediyede gelen bir abi “Bu teröristlere TOKİ Kayabaşı’ndan ev verecek. Hepsi oraya gelip yerleşecek. O nedenle ustamın da kafası bozuk” diyor.
Berber koltuğunda ustura Berber Orhan’ın elindeyken canıma susamış gibi gülme krizine giriyorum. Berber Orhan ters ters bakıyor. Traş etmek için hamle yaparken ben gülüyorum ve izin vermiyorum.
“Sende inandın mı söylenene” diyorum.
“İnandım tabi, bundan önce gelen soydaşlara da bakmadık mı. Devlet onlara ev vermedi mi?” diye soruyor.
“Ben gidip araştıracağım, eğer TOKİ Kayabaşı’ndan PKK’lılara ev verirse evimi iptal ettireceğim” diyor
“Yok öyle bir şey. Hem olsa bile sen onları asimle eder gönderirsin diyorum”
“Hakketen yok mu öyle bir şey diyor”
“Yok” diyorum ve inanması için yemin ediyorum.
“Gelseler onları Türk olarak asimle edip gönderirsin” diyorum.
“Yok ben terörle yaşayamam” diyor.
NEVZAT ÇİÇEK
GAZETECİ - YAZAR
